GO TO:  ΔΙΑΤΡΟΦΗ   ΠΙΝΑΚΑΣ-ΔΙΑΤ/ΦΗΣ    ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ    ΠΟΣΟΤΗΤΑ   ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ   ΝΕΡΟ

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το παρακάτω γεγονός.

Πολλοί  ερπετόφιλοι και μελλοντικοί ιδιοκτήτες ερπετών ενέργησαν σωστά και προτού αγοράσουν ένα ερπετό άρχισαν να μαζεύουν χρήσιμες πληροφορίες γύρω από το μελλοντικό τους κατοικίδιο. Έτσι διαβάζοντας και ακούγοντας για  ερπετά τα οποία τρέφονται  με ακρίδες, σκουλήκια και μικρά τρωκτικά, πίστευαν πως η κατάλληλη λύση είναι ένα φυτοφάγο ερπετό όπως το Πράσινο Ιγκουάνα. Δυστυχώς όμως, αυτό το σκεπτικό είναι λάθος, γιατί το Πράσινο Ιγκουάνα πρόκειται για ένα ερπετό που δεν είναι σε θέση να πάρει όλες τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες μόνο από φυτικές τροφές. Θα πρέπει λοιπόν να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην διατροφή του πράσινου ιγκουάνα.

Η διατροφή των νεοσσών αποτελείται τις πρώτες μέρες από έντομα κάθε είδους, διότι έχουν μεγαλύτερες ανάγκες σε πρωτεΐνες και βιταμίνες που μπορούν να τις προσφέρουν μόνο ζωικές τροφές. Αργότερα, μέσα σε μερικούς μήνες γίνονται σχεδόν καθαρά φυτοφάγα και μόνο τα θηλυκά κατά τον τοκετό επιθυμούν καμιά φορά έντομα ή και γυμνά νεογέννητα ποντίκια.

Η φυτική τροφή αποτελείται από:

φύλλα, υδρόριζες και φύτρα κατά 40-70%

ψιλοκομμένα λαχανικά κατά 10-15%

γλυκά φρούτα κατά 5-10%

δημητριακά κατά 3-5%

διάφορους σπόρους κατά 4%

βιταμίνες Korvimin ZVT reptil ή Bioserim κατά 0,5-1%

Επιτρεπόμενα και μη για την διατροφή

Εδώ θα πρέπει  να τονιστεί  η  αγορά  μη ραντισμένων προϊόντων. Ένα καλό πλύσιμο πριν

το σερβίρισμα είναι αναγκαίο.

Το μάζεμα από την φύση επιτρέπεται αλλά μόνο από μη κατοικημένες περιοχές, μακριά 

από κέντρα πόλεων, λόγω καυσαερίων, και ποτέ από γωνίες και πεζοδρόμια που αφοδεύουν

σκύλοι και δυστυχώς ακόμα και άνθρωποι.

Η τροφή προετοιμάζεται ως εξής:

Θα πρέπει οι ποσότητες της τροφής και τα μεγέθη των κομματιών να είναι πάντα σε αναλογία με το μέγεθος του ιγκουάνα. Ο γενικός κανόνας που ισχύει είναι πως το μέγεθος της τροφής πρέπει να είναι όσο το μήκος του στόματος του ζώου.

Τέλος, κάθε, μα κάθε, τροφή θα πρέπει να συνοδεύεται με πρόσθετα βιταμινών, μετάλλων, ασβεστίου και άλλων ορυκτών στοιχείων.

(για βιταμίνες δες παρακάτω)

Κατάλληλες τροφές είναι οι παρακάτω:

Αγρία χορταρικά όπως:

Ραδίκια, τα φύλλα και το λουλούδι

Τριφύλλι

Φύλλα από τσουκνίδα

Σαλάτες όπως:

Αντίδια

Μαρούλι

Αγροσαλάτα

Υδρόφυτα όπως:

Υδροφακές  Lemma

Elodea

Hygrophyla

Vallinseria

Λαχανικά όπως:

Καρότα

Κινέζικο λάχανο

Φασολάκια

Λαχανόφυλλα όλων των ειδών (σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν διάρροια)

Πιπεριά όλα τα χρώματα

Αγγούρια

Κολοκυθάκι

Φρούτα όπως:

Μήλο

Αχλάδι

Δαμάσκηνο

Κερασί

Μπανάνα

Καρπούζι

Πεπόνι, όλα τα είδη

Φράουλες

Μούρα, όλα τα είδη

Και αλλά εξωτικά φρούτα, αναλόγως  και την περιοχή από όπου προέρχεται το ζώο.

Φυσικά υπάρχουν ακόμα πολλές φυτικές τροφές που θα μπορούσαν να προστεθούν .

Υπάρχουν όμως εξίσου και κανόνες που απαγορεύουν ορισμένες από αυτές διότι

με μακροχρόνια χρήση και σε μεγάλες ποσότητες προκαλούν σοβαρές ζημιές στο ερπετό.

Έτσι, το σπανάκι, το ραμπαμπερ και το ξυνόμηλο περιέχουν ορισμένα οξέα, τα  OXAL,

τα οποία μειώνουν το ασβέστιο στο αίμα, με αποτέλεσμα το ερπετό να πάσχει  από ανωμαλίες

στο κυκλοφορικό του σύστημα. Με τον καιρό δημιουργούνται κάποιοι κρύσταλλοι

στα νεφρά, οι λεγόμενοι Calciummoxalat, με αποτέλεσμα να επηρεαστεί αρνητικά η λειτουργία τους.

Το σπανάκι περιέχει επίσης μεγάλη ποσότητα από Nitrat, το οποίο είναι υπεύθυνο για την

κυκλοφορία του οξυγόνου στο αίμα του ερπετού. Μεγάλες ποσότητες από αυτήν την ουσία

οδηγούν σε επιληψία και αρκετές φορές ακόμα και στον θάνατο.

Πέραν τούτου, το σπανάκι περιέχει σαπουνίνη η οποία σε μεγάλη ποσότητα καταστρέφει

τα ερυθρά αιμοσφαίρια και με τον καιρό μπορεί να προκαλέσει αναιμία στο ερπετό.

Τα σιτηρά περιέχουν την ουσία Fagopyrin, που οδηγεί σε ευαισθησία απέναντι στο φως.

Οι συνέπειες μιας τέτοιας ασθένειας είναι αυτονόητες για ερπετά τα οποία χρειάζονται

οπωσδήποτε το ηλιακό φως. Τα συμπτώματα, πάντως υποχωρούν γρήγορα, σε διάστημα

δηλαδή 2 ημερών, εφόσον το ερπετό συντηρηθεί σε  σκοτεινό μέρος.

Σε καμία περίπτωση όμως δεν επιτρέπονται τα πράσινα τμήματα από ντομάτα και πατάτα.

Αυτά περιέχουν δηλητήριο που είναι θανατηφόρο για το ερπετό.

 Ταμπέλα διατροφής για Πράσινο iguana                                                                                       TOP

Επίσης θα πρέπει να γνωρίζεται ορισμένα πράγματα για το ασβέστιο, το κοβάλτιο, το φώσφορο και την ουσία purine.....

Μακροχρόνια λανθασμένος τρόπος διατροφής οδηγεί σε μεταβολικές ασθένειες.

Αρθρίτιδα είναι μια διαταραχή του μεταβολισμού των οξέων στα ούρα.  Οι αιτίες

είναι είτε ένας αυξανόμενος σχηματισμός οξέων ούρων ή μια μειωμένη δυνατότητα του

 νεφρού για την αποσύνθεση των οξέων αυτών. Τρώγοντας πολύ συχνά, πάρα πολλά

τρόφιμα πλούσια σε purinε, αυξάνεται η συγκέντρωση των οξέων αυτών στο αίμα.

Τι είναι η purine; Η Purine είναι απαραίτητα ζωτικά συστατικά των κυττάρων. Με τη σταθερή

ανανέωση των  κύτταρων απελευθερώνονται στο σώμα και διαλύονται κατόπιν από τον

 οργανισμό με το ουρικό οξύ. Η Purine που παρέχεται από τα γεύματα υπόκειται

εξίσου την ίδια διαδικασία αποσυναρμολόγησης στο ουρικό οξύ.

Παρατήρηση

Τα ιγκουάνα εκτός από τα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους που τα χωρίζουν σε 2 βασικά είδη χωρίζονται εξίσου σε τρεις κατηγορίες αναλόγος με το τι τρώνε.

1 Carnivoren είναι αυτά τα οποία έχουν σαν κύρια διατροφή τους έντομα ,  τρωκτικά ,ερπετά κ.τ.λ

2 Herbivoren καθαρά φυτοφάγα

3 Omnivoren με 50% φυτικές ύλες και 50% κρέας .

Στον παρακάτω  πίνακα παρατίθενται ορισμένα στοιχεία από τις πιο συνηθισμένες τροφές που παίρνει

το Ιguana. Τα στοιχεία αναφέρονται σε 100 γραμ. για κάθε προϊόν.

Οι ποσότητες  φωσφόρου είναι  με κόκκινο. Η αναλογία φωσφόρου - ασβεστίου   1:1 δεν

είναι ούτε ικανοποιητική, ούτε επιθυμητή.Με πορτοκαλί αναγράφονται οι ποσότητες

 φωσφόρου που είναι μόλις κάτω από την επιθυμητή αξία

 Για τον πίνακα ενα κλίκ ΕΔΩ

ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ

Τις  παραπάνω βιταμίνες, δεν είναι δυνατόν να τις πάρει ο οργανισμός ενός ιγκουάνα μόνο από την διατροφή του. Μια προφανής εξαίρεση είναι η βιταμίνη D3, η οποία διαμορφώνεται σε προκαταρκτικό στάδιο στον οργανισμό και αναπαράγεται  αργότερα  από το υπεριώδες φως (UV-B) στην ενεργό μορφή. Η απορρόφηση της υπεριώδους ακτινοβολίας γίνεται με τεχνητά μέσα π.χ. λάμπες UV, ή ικανοποιητική έκθεση στο φως του ήλιου .

Η βιταμίνη D3 δεν εξαρτάται απαραιτήτως από τη διατροφή. Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου από το iguana. Έλλειψη της βιταμίνης οδηγεί  τα νεαρά ζώα σε Rachiti και τα ενήλικα ζώα σε οστεοπόρωση ή χαλάρωση των οστών (Osteomalazie).

Αλλά προσοχή: Υπερβολικές δόσεις βιταμίνης D είναι εξίσου επιβλαβής, γιατί μπορούν να δημιουργήσουν αποθέματα ασβεστίου σε όργανα ζωτικής σημασίας, καθώς επίσης  και αρτηριοσκλήρωση.

Επομένως η εβδομαδιαία συνιστώμενη ποσότητα είναι λιγότερο από 30 - 50 ΙΕ βιταμίνης D ανά kg.

Υπάρχουν οι λιποδιαλυτές  βιταμίνες, όπως οι Α, D, Ε και Κ, και οι υδροδιαλυτές, όπως το Β-συγκρότημα και η βιταμίνη C. Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες μπορούν να αποθηκευτούν στο σώμα των ζώων, μετά από έναν ικανοποιητικό ανεφοδιασμό. Το iguana μπορεί να αποθηκεύσει αυτές τις βιταμίνες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αντίθετα οι υδροδιαλυτές βιταμίνες, πρέπει να παρέχονται συνεχώς, διότι χρησιμοποιούνται από την σαύρα  μέσα σε λίγες μόνο μέρες.

TOP

ΠΟΣΟΤΗΤΑ και τρόπος

Σε μωρά και νεοσσούς καθημερινά, ενώ στις έφηβες σαύρες ανά 2 με 3 μέρες.

Επίσης η καλύτερη ώρα παροχής είναι η ώρα της δραστηριότητας, δηλαδή το πρωί.

Επιπλέον καλά θα ήταν να χρησιμοποιούμε συνέχεια το ίδιο μπολ, το οποίο να έχει ένα έντονο χαρακτηριστικό χρώμα, καθώς επίσης να το τοποθετούμε στο ίδιο σημείο μέσα στο κλουβί. Τα ιγκουάνα χαρακτηρίζονται από το φαινόμενο να κρατούν στην μνήμη τους χρώματα ,τοποθεσίες, ακόμα και σταθερά ωράρια.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Ορισμένα νεογέννητα ιγκουάνα τρώνε τα κόπρανα τους. Αυτού του είδους η κοπροφαγία είναι φαινόμενο φυσιολογικό και έχει σκοπό την δημιουργία χρήσιμων βακτηριδίων στο στομάχι για την βοήθεια του πεπτικού συστήματος. Στα μεγάλα ιγκουάνα δεν παρατηρείται αυτό το φαινόμενο.

ΝΕΡΟ

Επίσης θα πρέπει να αναφέρουμε πως το νερό μέσα στο κλουβί θα πρέπει να ανανεώνεται κάθε 4 ώρες, πράγμα που κάνουν λίγοι ιδιοκτήτες. Το στάσιμο νερό είναι πηγή μόλυνσης και βιότοπος για πολλούς βλαβερούς μικροοργανισμούς. Επιπλέον, πολλοί κάτοχοι ιγκουάνα χρησιμοποιούν το νερό για να δώσουν στο ερπετό τις διάφορες πρόσθετες ουσίες. Το νερό όμως αυτό πρέπει να αλλάζεται πολύ συχνά, μια και αυτές οι σκόνες μετά από ορισμένο χρονικό διάστημα και σε επαφή με το νερό, γίνονται δηλητήριο για τον οργανισμό του ιγκουάνα.

Τέλος, πολλά ιγκουάνα χρησιμοποιούν το μπολ του νερού σαν τουαλέτα. Φυσικά, σε αυτήν την περίπτωση το νερό πρέπει να αντικαθιστάται με φρέσκο το συντομότερο δυνατόν.

TOP